Choroba Duhringa to inaczej opryszczkowate zapalenie skóry lub dermatitis herpetiformis. Charakteryzuje się zmianami skórnymi, które są konsekwencją odkładania się złogów immunoglobulin typu A. Jest to rzadka choroba, która najczęściej objawia się między 14. a 40. rokiem życia. Poniżej 20. r.ż. częściej dotyka dziewczyny, z kolei w wieku dorosłym – mężczyzn. Tak samo jak klasyczna postać celiakii, choroba Duhringa jest dziedziczna. Z tego powodu zmiany skórne powinny naprowadzić na tę jednostkę chorobową przede wszystkim u pacjentów, którzy mają rozpoznaną celiakię w rodzinie.

Z racji tego, że jest to choroba skóry, pacjenci z objawami trafiają najpierw do specjalisty dermatologa, lecz także tutaj podstawą leczenia jest ścisła dieta bezglutenowa. Dzięki niej po 6 miesiącach stwierdza się ustąpienie zmian skórnych. Czasami pełne wyleczenie, czyli brak zmian na skórze, następuje dopiero po kilku latach stosowania ścisłej diety bezglutenowej. Dodatkowo, leczenie wspomaga także eliminowanie z diety jodu.

Do potwierdzenia choroby służy biopsja skóry – wycinek zazwyczaj pobiera się z pośladków. Reszta markerów diagnostycznych jest taka sama, jak w klasycznej postaci celiakii. Z badań serologicznych wyróżnić możemy badanie przeciwciał przeciwko endomysium (a/EmA), transglutaminazie tkankowej (a/tTG) oraz deamidowanym peptydom gliadyny (a/DGP). Wyszukiwarkę laboratoriów wykonujących to badanie znajdziecie na stronie www.autoprzeciwciała.info, wybierając kategorię Gastroenterologia. Osoby z chorobą Duhringa mają także dodatnie markery genetyczne, czyli genotyp HLA-DQ2 lub/i HLA-DQ8. To badanie z kolei można wykonać poprzez sklep internetowy laboratorium genetycznego www.euroimmundna.pl. Większość lekarzy zleca także biopsję jelita. Do kontrolowania diety bezglutenowej przydatne będą także testy GlutenDetect.

Objawy:

Choroba objawia się wielopostaciowymi zmianami skórnymi, które powinny nas zaniepokoić szczególnie w momencie bardzo nasilonego swędzenia i pieczenia. Z tego powodu pacjenci mają także wiele strupów i blizn, najczęściej niewspółmiernych do łagodnego wyglądu zmian skórnych. Zmiany objawiają się w postaci pęcherzyków i grudek, którym towarzyszy rumień.

Najczęstsze umiejscowienie:

Pęcherze pojawiają się w wielu miejscach na ciele. Wymienić tutaj można:

  • kolana
  • łokcie
  • okolice kości krzyżowej
  • pośladki
  • okolice łopatek
  • twarz
  • owłosioną skórę głowy

Jak widać, dieta bezglutenowa konieczna jest w wielu jednostkach chorobowych, a opryszczkowate zapalenie skóry jest jedną z nich.

Piśmiennictwo:

  1. Materiały Polskiego Stowarzyszenia Osób z Celiakią i na Diecie Bezglutenowej.
  2. Mendes F. et al., Review: Dermatitis herpetiformis, An Bras Dermatol. 2016; 88 (4): 594–599.